گذار سبز

خودروی برقی دوربرد چین؛ تحولی نوین در افزایش پیمایش مسافت

خانه > پرونده‌های ویژه > گذار سبز > خودروی برقی دوربرد چین؛ تحولی نوین در افزایش پیمایش مسافت
یوان 31 ساله ساکن شانگهای، در خرید اولین خودروی خانوادگی خود خودروهای برقی شرکت نیو (Nio) و شیپنگ (Xpeng) برندهای محبوب خودروهای برقی در چین را کاملا از نظر رانندگی آزمایش کرد اما او نگران تمام شدن انرژی و دردسر شارژ ماشین در حال حرکتش بود در نتیجه در عوض او یک چیز جدید را امتحان کرد: یک خودروی برقی دوربرد یا EREV.

به گزارش بلومبرگ، این خودروها می‌توانند با یک بار شارژ بیش از ۶۰۰ مایل را طی کنند در مقایسه با ۳۰۰ مایل خودروهای برقی معمولی. این موضوع به لطف یک موتور احتراق داخلی کوچک روی صفحه آن است که تنها هدف آن شارژ خودکار باتری است. یک خودروی برقی دوربرد کاملاً مناسب بود و او در ماه می حدود ۳۴۰۰۰ دلار برای خودروی کراس اوور مدل ال‌آی ال۶ (Li Auto L6) پرداخت کرد که خودروی کاربردی جوان پسند دارای پنج صندلی است که به یکی از پرفروش‌ترین مدل‌ها در چین تبدیل شده است.

یوان که به دلیل نگرانی در مورد شغل دولتی خود می‌خواست تنها نام کوچک او فاش شود، گفت که “قبلا به خرید خودروی برقی دوربرد فکر نکرده بودم اما در صورت رانندگی گهگاه طولانی‌تر یا صف طولانی برای ایستگاه‌های شارژ خودروهای برقی، دیگر نگران مسافت رانندگی نخواهیم بود”.

خودروهای برقی دوربرد به سریع‌ترین رشد پیشرانه برای خودروها در چین تبدیل شده‌اند، کشوری که بزرگترین بازار جهان برای خودروهای برقی دارای باتری خالص است. طبق گزارش تحقیقاتی بخش تامین مالی انرژی‌های جدید بلومبرگ (BNEF)، فروش خودروهای برقی دوربرد طی سال گذشته بیش از دو برابر افزایش یافت و هم اکنون ۳۰ درصد سهم بازار فروش خودروهای هیبریدی را از آن خود کرده است. ورود آنها به آمریکا سال آینده آغاز خواهد شد زمانی که استلانتیس، شرکت مادر کرایسلر  پروژه رمشارژر (Ramcharger) را راه اندازی کند؛ که نسخه خودروی برقی دوربرد از وانت رم ۱۵۰۰ است و این شرکت می‌گوید مسافت رانندگی ۶۹۰ مایلی خواهد داشت و “برای سوق دادن تمام افراد شکاک” به سمت عصر (خودروهای) برقی ساخته شده است.

در حالی که خودروسازان در سراسر جهان برای متقاعد کردن خریداران جریان غالب خودرو به سمت برقی شدن تقلا می‌کنند، خودروهای برقی دوربرد  به عنوان راه حلی برای دو مانع بزرگ پذیرش خودروهای برقی در حال ظهور هستند: اضطراب درباره قیمت و مسافت (رانندگی با خودروهای برقی). خودروی برقی دوربرد را می‌توان همانند یک خودروی برقی معمولی با اتصال به برق شارژ کرد اما همچنین می‌توان آن را با بنزین پر کرد تا یک موتور بنزینی کوچک را تامین کند که در حین حرکت خودرو، باتری را شارژ می‌کند که این موضوع به طور چشمگیری باعث می‌شود خودرو بتواند تا فواصل دورتری پیش برود. موتور بنزینی خودروی دوربرد برقی به‌جای اینکه چرخ‌ها را مانند خودروهای معمولی یا هیبریدی به حرکت درآورد، تنها به‌عنوان یک ژنراتور روی بُرد (صفحه) عمل می‌کند. این یعنی که خودروهای برقی با برد طولانی‌تر تنها به یک باتری به اندازه نصف یک خودروی برقی سنتی نیاز دارند که حدود ۴۰۰۰ دلار از قیمت یک خودروی برقی دوربرد در برابر یک خودروی کاملا برقی کاهش می‌یابد و با شارژ کردن خودکار باتری توسط موتور، سفرهای طولانی برای وصل شدن به ایستگاه‌های شارژ خودروها نیازی به توقف در کنار جاده ندارند.

خودروهای برقی دوربرد باعث شگفتی جیم فارلی مدیر اجرایی شرکت فورد موتور شد و او اواخر ماه می پس از بازگشت از سفر به چین گفت: «این (خودرو) باتری کوچک‌تری دارد، ۹۵ درصد از سفرها تماماً برقی خواهند بود و پس از آن شما درباره مسافت (رانندگی با این خودروها) اضطراب ندارید. ما واقعا این راه‌حل را دوست داریم”.

از آنجایی که خودروهای برقی دوربرد بیشتر اوقات با باتری کار می‌کنند، نسبت به خودروهای هیبریدی معمولی با محیط زیست سازگارتر هستند؛ خودروهای هیبریدی مانند پریوس که شرکت تویوتا موتور بیش از ربع قرن آن را فروخته است. خودروهای هیبریدی معمولی توسط یک موتور احتراق داخلی بنزین‌سوز به همراه یک موتور الکتریکی کوچک که توسط سیستم برقی خودرو شارژ می‌شود و انرژی جنبشی جذب شده در زمان ترمز راننده به حرکت در می‌آید. خودروهای برقی دوربرد دی اکسید کربن کمتری در اثر گرمایش جهانی ساطع می‌کنند رای اینکه موتورهای بنزینی آنها فقط به صورت مقطعی برای شارژ مجدد باتری کار می‌کنند. اما در حالی که باتری خودروی برقی دوربرد کوچکتر از یک خودروی تمام برقی است و از بسته قدرت موجود در یک هیبریدی معمولی بزرگتر است. این باعث می‌شود خودروهای برقی دوربرد گران‎تر از خودروهای هیبریدی معمولی باشند.

به غیر از استلانتیس و رم شارژر هنوز هیچ خودروسازی از جمله شرکت فورد متعهد به ساخت خودروی برقی دوربرد در ایالات متحده نشده است. البته اشتیاق فارلی (مدیر اجرایی فورد) به این فناوری دارد روی مدیران شرکتش تأثیر می گذارد.

مارین جاجا، مدیر ارشد عملیات واحد خودروی برقی مدل ای فورد می‌گوید: «شما می‌توانید زمانی که بخواهید شارژ کنید، نه زمانی که مجبور باشید، و این یک گشایش واقعا بزرگ است.»

کارشناسان خودرو می‌گویند که این فناوری می‌تواند برای تقویت مدل‌هایی که آمریکایی‌ها بیشتر دوست دارند، ایده‌آل باشد: خودروهای شاسی بلند و وانت. از آنجایی که یک وسیله نقلیه با برد طولانی به باتری کوچکتری نیاز دارد (باتری پرهزینه ترین جزء یک خودروی برقی است) و در این صورت وزن و قیمت خودرو می‌تواند کاهش یابد، در حالی که زمان رانندگی آن افزایش می‌یابد و این فناوری نیازی به دستاورد بزرگ در بخش باتری ندارد. یک خودروی برقی دوربرد به فناوری کنونی که خودروسازان در حال حاضر ساخته‌اند متکی است: یک باتری سنتی لیتیوم یونی که با موتور احتراق داخلی جفت می‌شود.

مایکل دان، مدیر سابق شرکت جنرال موتورز در آسیا و مشاور کنونی متخصص در زمینه بازار چین می‌گوید: «این برای بازار ایالات متحده بسیار منطقی است چرا که ما وسایل نقلیه بزرگ خود را دوست داریم و دوست داریم با سرعت بالا در مسافت‌های طولانی حرکت کنیم. این یک راه نجات برای دیترویت است. آن‌ها می‌توانند یک سیستم انتقال قدرت عملی را انتخاب کنند، هزینه‌ها را کاهش و بُرد را افزایش دهند و مشتریان خود را در بخش‌های اصلی (خودروهای شاسی‌بلند و وانت‌ها) راضی نگه دارند.»

با این حال، پرهیز خودروسازان آمریکایی برای قرار دادن خودروهای برقی دوربرد در مرحله نقشه‌کشی می‌تواند به نحوه نگاه قانون‌گذاران و فعالان محیط زیست به آن‌ها مرتبط باشد. از آنجایی که یک موتور بنزین‌سوز برای افزایش مسافت رانندگی یک خودروی برقی دوربرد استفاده می‌شود، این موتور هیبریدی لحاظ می‌شود. موضوعی که سازمان فعال در زمینه محیط زیست به نام “باشگاه سیرا” (Sierra Club)  گفته است (خودروی برقی دوربرد) را فناوری سبز در نظر نمی‌گیرد. کاترین گارسیا مدیر حمل و نقل پاک باشگاه سیرا می‌گوید: “خودروهای برقی دوربرد می‌توانند حواس پرتی مضری باشند که می‌توانند در انگیزه و حرکت به سمت انتقال حیاتی به سوی وسایل نقلیه با آلایندگی صفر اختلال ایجاد کنند”.

نمودار خرده فروشی خودروی برقی با بُرد گسترش یافته در چین

(سمت راست) سهم خرده فروشی همه خودروهای مسافربری          (سمت چپ) تعداد واحدها

مشخص نیست که قانونگذاران ایالات متحده چگونه خودروهای برقی دوربرد را طبقه‌بندی می‌کنند اما بعید به نظر می‌رسد که آنها با خودروهای کاملا برقی ترکیب شوند. البته اگر در آمریکای شمالی ساخته شوند، واجد شرایط مشوق‌های دولتی با هدف برانگیختن فروش هستند مشوق‌هایی از قبیل اعتبار مالیاتی تا ۷۵۰۰ دلار.

فارلی در کنفرانس “تصمیمات استراتژیک برنشتاین” در نیویورک در اواخر ماه می درباره خودروهای برقی دوربرد  گفت که “تصمیم بزرگ برای ما به عنوان یک صنعت و برای قانونگذاران این است که آیا این خودروها «یک خودروی برقی است یا نه؟». مشتریان دارند نظرشان را می‌گویند. آنها این راه‌حل‌های میانی را دوست دارند (آنها خودروی برقی دوربرد که یک موتور بنزینی کوچک دارد را دوست دارند). ما هنوز کار زیادی برای انجام دادن با قانونگذاران داریم، زیرا آنها هنوز به این جمع‌بندی نرسیده‌اند.”

جنرال موتورز ۱۴ سال پیش با شورولت وُلت که یک سدان (خودروی سواری صندوقدار) کوچک بود که نیروی الکتریکی همراه با موتور بنزینی کار می‌کرد، در واقع در فناوری خودروی برقی دوربرد پیشتاز بود. مسافت رانندگی این خودرو فقط با استفاده از برق تنها ۴۰ مایل بود که البته میزان بسیار کمتر از خودروهای برقی دوربرد امروزی در چین است که با باتری می‌توانند حرکت کنند. این مدل جنرال موتورز به اهداف فروش خود نرسید و این شرکت هزاران دلار بابت هر فروش آن ضرر کرد. این خودروساز در سال ۲۰۱۹ قید وُلت را زد (تولید وُلت را متوقف کرد).

مارک ویکفیلد، یکی از مدیران بخش خودرو در شرکت مشاوره آلیکس پارتنرز می‌گوید: «فناوری وُلت برای زمان خود واقعا خوب بود اما به طرز وحشتناکی هم گران بود و آن را با خودروهای مقرون به صرفه قیاس کردند. راهبرد کلاسیک این بود که از بالا شروع کنید، آن را در ردیف (خودروی لوکس) کادیلاک قرار دهید و سپس به مرور زمان با کاهش قیمت و افزایش قابلیت، کم کم بهایش را پایین بیاورید.»

جنرال موتورز گفت که در سال ۲۰۲۷ خودروهای هیبریدی دوگانه سوز را وارد خط تولید خود خواهد کرد، اما از بیان اینکه آیا این خودروها شامل خودروهای برقی با بُرد وسیع می‌شود یا خیر، خودداری کرد. جیم کین سخنگوی جنرال موتورز گفت: «چالش خودروی هیبریدی دوگانه سوز و خودروی برقی دوربرد همچنان پیچیده و پرهزینه هستند زیرا شما دو سیستم پیشرانه را مهندسی می‌کنید و همچنان آلاینده‌های خارج شده از اگزوز دارید.»

آمریکا بازار خودوی برقی دوربرد را به چینی‌ها واگذار کرد، دقیقا همانند یک دهه پیش که فناوری باتری را باخت و چین اکنون بر آن مسلط است. اگرچه سازندگان بزرگ چینی مانند شرکت سایک موتور (شرکت صنایع خودروسازی شانگهای) و گروه هلدینگ جیلی در حال پرش به سمت گروه خودروسازی لی آتو در زمینه خودروی برقی دوربرد هستند. لی اتو که توسط لی شیانگ میلیاردر حوزه فناوری تأسیس شده است، در بازار چین برای خودروهای برقی دوربرد با مجموعه‌ای از خودروهای شاسی بلند دارای این فناوری پیشتاز است. فروش خودروسازی لی آتو  در ماه ژوئن تقریبا ۴۷ درصد افزایش یافت و به ۴۷۷۷۴ دستگاه رسید که ناشی از تقاضا برای ارزان‌ترین خودروی برقی دوربرد به نام خودروی شاسی بلند ال ۶ (L6 SUV) است که قیمتش از ۳۴۵۰۰ دلار شروع می‌شود. فروش خودروی لی آتو در سال گذشته بیش از دو برابر شد و این شرکت سود ناخالص کل سال ۳٫۹ میلیارد دلاری (۲۷٫۵ میلیارد یوان) را ثبت کرد.

سی‌یی می تحلیلگر خودروی برقی در سازمان تحقیقاتی بلومبرگ در حوزه انرژی گفت: “هدف لی آتو خریداران خودروهای خانوادگی است. محصولات خودروی برقی دوربرد آن نه تنها یک تجربه رانندگی برقی بدون نگرانی از مسافت آن را ارائه می‌کند بلکه همچنین سیستم‌های اطلاعات سرگرمی و کمک راننده پیشرفته که برای این مشتری طراحی شده است را هم فراهم می‌کند.”

به گفته سازمان تحقیقاتی بلومبرگ در حوزه انرژی، مدل‌های لی آتو کمک کرده‌اند تا خودروهای هیبریدی دوگانه سوز به سریع‌ترین سیستم پیشرانه در سطح جهان تبدیل شوند و از خودروهای تمام برقی و موتور احتراق داخلی بالاتر باشند. این سرویس تحقیقاتی تخمین خود را برای فروش خودروی هیبریدی دو گانه سوز به طور چشمگیری افزایش داده است و پیش‌بینی می‌کند که در سال ۲۰۳۰ به اوج فروش ۹٫۲ میلیون دستگاه در سراسر جهان برسد در حالی که طبق پیش‌بینی قبلی این رقم در سال ۲۰۲۶ به ۶٫۵ میلیون خواهد رسید. بر اساس گزارش سازمان تحقیقاتی بلومبرگ در حوزه انرژی، سال گذشته حدود ۴٫۲ میلیون دستگاه هیبریدی دوگانه سوز در سراسر جهان فروخته شد.

ویکفیلد در حالی که اخیرا از یکی از همکارانش در چین دیدن کرده بود، سوار بر شاسی بلند مدل ال ۹ شرکت لی آتو شد و بیش از هر چیز تحت تاثیر پیشرانه آن قرار گرفت که در تمام مدت رانندگی در حالت برقی کار می کرد. این خودرو همچنین دارای بسیاری از ویژگی‌های با فناوری بالا بود، مانند کنترل‌های صوتی برای عملکردهای متعدد از جمله پایین آوردن شیشه‌ها، رانندگی نیمه خودکار که می‌تواند بدون دست زدن راننده به فرمان از بزرگراه خارج شود و امکان پارک کردن خودش بدون اینکه کسی فرمان خودرو را در دست داشته باشد.

ویکفیلد می‌گوید: «همکارم به آپارتمانش می‌آید و می‌گوید: «اینو تماشا کن». هر دوی ما بیرون می‌رویم، و او می‌گوید: «من می‌توانم از این وضعیت بیرون بیایم و فقط به آپارتمانم بروم. مجبور نیستم خودرو را پارک کنم. خودش دو طبقه پایین می‌رود و خودش پارک می‌کند.»

بعید است خریداران خودروی آمریکایی به این زودی شاهد چنین چیزی در جاده‌های آمریکا باشند زیرا جو بایدن رئیس‌جمهور آمریکا به دنبال اعمال تعرفه‌های ۱۰۰ درصدی بر خودروهای چینی است و دونالد ترامپ رئیس‌جمهور سابق آمریکا به اقدامات حمایتگرانه سخت‌تر برای جلوگیری از ورود خودروهای برقی ساخت چین به آمریکا تهدید می‌کند. پس اگر قرار باشد مصرف‌کنندگان آمریکایی به این فناوری دسترسی پیدا کنند که می‌تواند انتقال به آینده خودروهای برقی را فراهم کند، این بر عهده خودروسازان ایالات متحده و قانونگذاران آنها خواهد بود که راه را هموار کنند.

دان، مدیر سابق جنرال موتورز می‌گوید: «ما با مشتریانی که فکر می‌کنند عمل‌گرایی بر ایده‌آل‌گرایی پیروز می‌شود، یک تنظیم مجدد داشته‌ایم. ما قبل از اینکه زیرساخت شارژ آماده شود، سریع وارد حوزه برق شدیم. خودروهای برقی دوربرد یک محور طبیعی خواهند بود.»

منبع: bloomberg

تایم‌لاین تحلیلی

تایم‌لاین گذار سبز چین

سیر تحول چین از مصرف‌کننده سوخت‌های فسیلی به ابرقدرت بلامنازع انرژی‌های پاک و پایدار

مرور افقی رویدادها
مراحل تحول:
شروع مسیر نقطه عطف قانون‌گذاری صنعت استراتژیک گذار اقلیمی هدف کربن دوگانه جهش بزرگ انرژی پاک
شروع مسیر دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰

ورود به تجدیدپذیرها با انگیزه رشد اقتصادی

چین در ابتدا با هدف تأمین انرژی ارزان برای رشد شتابان اقتصادی وارد عرصه انرژی‌های تجدیدپذیر شد؛ حمایت از فناوری خورشیدی و انرژی‌های نو در برنامه‌های توسعه ملی آغاز گردید.

دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰
نقطه عطف اصلی قانون‌گذاری ۲۰۰۵

تصویب قانون تاریخی انرژی‌های تجدیدپذیر

تصویب قانون انرژی‌های تجدیدپذیر چین؛ دولت توسعه باد و خورشید را به اولویت اول ملی تبدیل کرد و با مشوق‌های مالی، خرید تضمینی برق و حمایت از تولید، پایه صنعت پاک را بنا نهاد.

۲۰۰۵
تبدیل انرژی پاک به صنعت استراتژیک ۲۰۰۷ – ۲۰۱۵

تکمیل زنجیره کامل تولید پنل خورشیدی و توربین بادی

چین با سرمایه‌گذاری عظیم دولتی زنجیره کامل ساخت تجهیزات را بومی کرد و از یک واردکننده صرف فناوری به بزرگ‌ترین تولیدکننده و صادرکننده تجهیزات انرژی پاک جهان تبدیل شد.

۲۰۰۷ – ۲۰۱۵
ورود به مرحله گذار اقلیمی ۲۰۱۵ – ۲۰۲۰

پیوستن به توافق پاریس و مهار انتشار کربن

پس از توافق اقلیمی پاریس، مهار انتشار کربن وارد برنامه‌های کلان کشوری شد؛ انرژی‌های تجدیدپذیر به ستون اساسی دیپلماسی و راهبرد قدرت صنعتی چین مبدل شدند.

۲۰۱۵ – ۲۰۲۰
اعلام هدف «کربن دوگانه» (Dual Carbon) ۲۰۲۰

تعهد شی جین‌پینگ به اوج انتشار ۲۰۳۰ و بی‌طرفی ۲۰۶۰

شی جین‌پینگ رسماً اعلام کرد چین قبل از ۲۰۳۰ به اوج انتشار کربن می‌رسد و تا ۲۰۶۰ به کربن‌خنثی مطلق دست خواهد یافت؛ گذار سبز رسماً ستون فقرات سیاست اقتصادی شد.

۲۰۲۰
جهش بزرگ انرژی پاک ۲۰۲۱ – ۲۰۲۵

تحقق زودهنگام هدف ۱۲۰۰ گیگاواتی انرژی پاک

احداث عظیم‌ترین مزارع خورشیدی و بادی دنیا و شبکه‌های ذخیره‌سازی پیشرفته؛ هدف دستیابی به ۱۲۰۰ گیگاوات ظرفیت تجدیدپذیر سال ۲۰۳۰ چندین سال زودتر از موعد مقرر محقق شد.

۲۰۲۱ – ۲۰۲۵
برای مشاهده ادامه رویدادها به چپ بکشید

جایگاه مسلط چین در انرژی‌های تجدیدپذیر جهان

  • تک‌قطبی زنجیره تأمین: کنترل بیش از ۸۰٪ ظرفیت ساخت پنل‌های خورشیدی، ۷۰٪ تولید باتری‌های لیتیومی و ۶۰٪ بازار توربین‌های بادی جهان.
  • ظرفیت نصب‌شده تاریخی: ظرفیت خورشیدی و بادی چین از مجموع کل کشورهای جهان بیشتر است و برق تجدیدپذیر از سوخت فسیلی پیشی گرفته است.
  • تغییر ماهیت صادرات: ۳ محصول سبز برتر چین (باتری‌های لیتیومی، پنل خورشیدی و خودروهای برقی EV) جایگزین صادرات سنتی شده‌اند.

دیدگاه‌ها و نظرات تحلیلی 0

دیدگاه‌های شما پس از بررسی تیم اندیشکده چین‌نگار منتشر خواهد شد.

برای ارسال دیدگاه، وارد حساب کاربری خود شوید

جهت حفظ کیفیت گفتگوهای تحلیلی و تخصصی، ارسال دیدگاه منحصراً برای اعضای محترم اندیشکده چین‌نگار امکان‌پذیر است. ورود سریع و بی‌درنگ با شماره همراه فراهم است.

هنوز دیدگاهی ثبت نشده است

شما نخستین فردی باشید که دیدگاه یا تحلیل خود را درباره این مطلب بیان می‌کند.

پیمایش به بالا