گذار سبز

رقابت سازندگان خودروهای برقی چینی در بازارهای آسیای جنوب شرقی

خانه > پرونده‌های ویژه > گذار سبز > رقابت سازندگان خودروهای برقی چینی در بازارهای آسیای جنوب شرقی
تولیدکنندگان خودروهای برقی چینی که به دلیل تعرفه‌ها در اروپا و ایالات‌متحده متوقف مانده‌اند، آماده نفوذ بیشتر به آسیای جنوب شرقی هستند، جایی که ارزش بازار خودروهای پاک به ۱۰۰ میلیارد دلار می‌رسد.

به گزارش ساوت چاینا مورنینگ پست، در ماه مه، ایالات‌متحده تعرفه ۱۰۰ درصدی را بر خودروهای الکتریکی وارداتی از چین، کشور پیشرو جهانی تولید و فروش خودروهای برقی، اعمال کرد. سازندگان خودروهای برقی چینی جدیدترین شرکت‌های سرزمین اصلی هستند که در بحبوحه جنگ تجاری گسترده ایالات‌متحده و چین که صنایع مختلف از فناوری گرفته تا پنل‌های خورشیدی را درگیر کرده، دسترسی آن‌ها محدود شده است.

اتحادیه اروپا هم با اعمال تعرفه‌های ۳۸ درصدی از ۴ ژوئیه بر سه شرکت چینی خودروهای برقی سایک، جیلی و بی‌وای‌دی، از آمریکا پیروی کرد. این تصمیم پس از آن اتخاذ شد که تحقیقات ضد رقابتی نشان داد خودروسازان از «یارانه ناعادلانه پکن» سود برده‌اند و تهدیدی برای کاهش تولید خودروهای برقی در اروپا است، جایی که ارزان‌ترین خودروهای داخلی سه برابر مدل‌های چینی قیمت دارند.

خودروسازان چینی در مواجهه با فرصت‌های محدود بازارهای غربی، چشم‌انداز رشد بلندمدت امیدوارکننده‌ای را در آسیای جنوب شرقی یافته‌اند، جایی که طبقه متوسط در حال رشد است و از تغییر به سمت خودروهای برقی استقبال می‌کند.

موضع ژئوپلیتیکی نسبتاً خنثی آسیای جنوب شرقی فرصتی برای توسعه شرکت‌های چینی فراهم می‌کند. چین حضور خودروهای برقی خود را از منظر تقاضا و عرضه افزایش می‌دهد، این یعنی فروش خودرو و تولید محلی بیشتر. اندونزی و تایلند، دو اقتصاد بزرگ جنوب شرقی آسیا، اولین اهداف احتمالی شرکت‌های چینی خواهند بود.

بی‌وای‌دی، شپینگ و جیلی میلیاردها دلار به اندونزی، تایلند و مالزی تزریق می‌کنند تا سهم بیشتری از بازارهای رو به رشد سریع خود را برای وسایل نقلیه پایدار به دست آورند.

انتظار می‌رود فروش خودروهای الکتریکی در جنوب شرقی آسیا تا سال ۲۰۳۵ بین ۸۰ تا ۱۰۰ میلیارد دلار برسد که این رقم در سال ۲۰۲۱ حدود ۲ میلیارد دلار ۲۰۲۱ بوده است. از این تعداد، اندونزی با فروش تخمینی ۴٫۵ میلیون دستگاه [از ۸٫۵ میلیون واحد تا سال ۲۰۳۵]، بزرگترین بازار منطقه از نظر حجم خواهد بود.

فروش جهانی خودروهای برقی در سه ماهه اول سال ۲۰۲۴ حدود ۱۸ درصد جهش داشت که ناشی از تقاضا در چین، بزرگترین بازار خودروهای برقی جهان است. با این حال، انتظار می‌رود فروش در چین افزایش یابد، اما این امر باعث تمرکز بیشتر سازندگان داخلی خودروهای برقی بر بازارهای دیگر مانند آسیای جنوب شرقی نیز می‌شود.

بر اساس تحقیقات کانترپوینت، یک شرکت تحقیقاتی فناوری مستقر در هنگ‌کنگ، فروش خودروهای برقی منطقه‌ای در سه ماهه اول بیش از دو برابر شده و این در مقایسه با کاهش ۷ درصدی خودروهای دیزلی و بنزینی است. بیش از ۷۰ درصد از فروش خودروهای الکتریکی در منطقه از برندهای چینی به رهبری بی‌وای‌دی است.

جنگ قیمت اجتناب ناپذیر

در بحبوحه رشد کُند در بازار داخلی، خودروهای سنگین وزن برقی چینی مانند بی‌وای‌دی، نتا اوتو و جیلی برنامه‌های عمده‌ای برای گسترش حضور خود در جنوب شرقی آسیا اعلام کرده‌اند.

بی‌وای‌دی قرار است یک کارخانه ۱ میلیارد دلاری در جاوه غربی بسازد که در سال ۲۰۲۶ شروع به کار کند. نتا با شرکت مونتاژ خودرو محلی هندال اندونزی موتور برای تولید مدل‌های برقی خود برای بازار محلی قراردادی امضا کرده است.

مردم اندونزی به خودروهای مقرون به صرفه اما دارای فناوری پیشرفته و نوآورانه علاقه زیادی دارند و تقاضا برای خودروهای الکتریکی در این کشور به طور پیوسته رو به افزایش است.

اندونزی در حال برنامه‌ریزی برای افزایش تولید محلی خودروهای برقی به حدود ۶۰۰ هزار دستگاه تا سال ۲۰۳۰ است، زیرا قصد دارد با استفاده از ذخایر قابل توجه نیکل خود به قطبی برای تولید باتری‌های برقی و الکتریکی تبدیل شود. طبق داده‌های انجمن خودروسازان اندونزی، حدود ۱۷ هزار خودروی برقی در سال ۲۰۲۳ در اندونزی فروخته شد.

با این حال، قیمت‌های بالای خودروهای الکتریکی می‌تواند بازدارنده‌ای برای مصرف کنندگان منطقه‌ای باشد. زمانی که جدیدترین و مقرون به صرفه‌ترین مدل نتا، V-II، در نمایشگاه جاکارتا رونمایی شد، قیمت آن ۲۰۰ میلیون روپیه اندونزی (۱۲۱۰۰ دلار) بود که ۶۰ برابر میانگین حقوق ماهانه در اندونزی است.

در مالزی، جیلی بیش از ۱۰ میلیارد دلار برای توسعه تأسیسات تولیدی با شرکت وابسته محلی خود پروتون در شمال کوالالامپور سرمایه‌گذاری کرده است.

حدود ۸۳۲ هزار خودرو در سال گذشته در مالزی به ثبت رسیده که بیش از ۳۰۰ هزار دستگاه آن‌ها مدل‌های ارزان قیمت خودروسازان داخلی پروتون و پرودوآ هستند. این خودروها با قیمت متوسط ​​۳۵ هزار رینگیت (۷۴۰۰ دلار) کمتر از یک سوم قیمت ۹۹۹۰۰ رینگیت ارزان‌ترین خودروی برقی بی‌وای‎دی دولفین فروخته می‌شوند.

در حالی که مدل‌های ارزان‌تر خودروی برقی مانند بی‌وای‌دی سیگل در سایر بازارهای آسیایی موجود است، خودروهای برقی با قیمت کمتر از ۱۰ هزار رینگیت (۲۱۲۰۰ دلار) نمی‌توانند برای محافظت از برندهای داخلی پروتون و پرودوآ در مالزی فروخته شوند.

مدل Atto 3 بی‌وای‌دی با قیمت ۱۴۹٫۸۰۰ رینگیت (۳۱,۷۰۰ دلار) در حال حاضر محبوب‌ترین مدل خودروی برقی در مالزی است و بیش از ۴۶۰۰ دستگاه از زمان عرضه آن در سال گذشته فروخته شده است.

برای مالزیایی‌ها، جذابیت‌های اصلی خودروهای الکتریکی شامل صرفه‌جویی در مصرف سوخت و سایر مشوق‌ها عامل خرید وسایل نقلیه است. زمانی که بی‌وای‌دی  Atto 3در سال ۲۰۲۳ عرضه شد در مقایسه با خودروهای موتور احتراق داخلی قیمت رقابتی داشت. مصرف کنندگان همچنین از شراکت بی‌وای‌دی با غول خودروسازی محلی سایم دربی احساس رضایت می‌کنند.

اما تمرکز خودروسازان چینی در آسیای جنوب شرقی احتمالا به «جنگ قیمت اجتناب ناپذیر» منجر خواهد شد. کارشناسان به رقابت شدید قیمت در میان سازندگان موتورسیکلت چینی در آسیای جنوب شرقی در اوایل دهه ۲۰۰۰ اشاره می‌کنند، زمانی که رقبای ژاپنی آن‌ها با سرعت وارد عرصه شدند.

جنگ‌های قیمتی تهاجمی در میان سازندگان موتورسیکلت چینی منجر به کاهش هزینه‌ها و به خطر افتادن کیفیت محصول شد و به سازندگان موتورسیکلت ژاپنی اجازه داد تا سهم بازار را با اطمینان بالاتر به دست آورند. برندهای ژاپنی از آن زمان تاکنون بیش از ۹۰ درصد تسلط خود را در بازار حفظ کرده‌اند.

برخی تحلیلگران می‌گویند که چشم انداز بازار آسیای جنوب شرقی ممکن است آنطور که سازندگان خودروهای برقی چینی پیش بینی می‌کردند روشن نباشد. مشوق‌های دولتی ممکن است برای ترغیب مصرف کنندگان به سمت خودروهای الکتریکی کافی نباشد. تصمیمات خرید آن‌ها می‌تواند به دلیل نگرانی در مورد محدودیت‌های برد و مسافت خودروهای الکتریکی با تردید مواجه شود.

نرخ‌های بهره بالا و افزایش قیمت ممکن است باعث کاهش علاقه مصرف‌کنندگان به خودروهای الکتریکی در برخی بازارها شود.

هر بازاری برای سازندگان چینی خودروهای برقی مهم است، اما آسیای جنوب شرقی به‌ویژه چشم‌انداز رشد بلندمدت امیدوارکننده‌ای برای آن‌ها دارد. آسیای جنوب شرقی بازار پررونقی است و دسترسی به این بازار برای شرکت‌های چینی محدودیتی ندارد، بنابراین ظرفیت زیادی برای رشد در این بازار وجود دارد.

منبع:‌ scmp

تایم‌لاین تحلیلی

تایم‌لاین گذار سبز چین

سیر تحول چین از مصرف‌کننده سوخت‌های فسیلی به ابرقدرت بلامنازع انرژی‌های پاک و پایدار

مرور افقی رویدادها
مراحل تحول:
شروع مسیر نقطه عطف قانون‌گذاری صنعت استراتژیک گذار اقلیمی هدف کربن دوگانه جهش بزرگ انرژی پاک
شروع مسیر دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰

ورود به تجدیدپذیرها با انگیزه رشد اقتصادی

چین در ابتدا با هدف تأمین انرژی ارزان برای رشد شتابان اقتصادی وارد عرصه انرژی‌های تجدیدپذیر شد؛ حمایت از فناوری خورشیدی و انرژی‌های نو در برنامه‌های توسعه ملی آغاز گردید.

دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰
نقطه عطف اصلی قانون‌گذاری ۲۰۰۵

تصویب قانون تاریخی انرژی‌های تجدیدپذیر

تصویب قانون انرژی‌های تجدیدپذیر چین؛ دولت توسعه باد و خورشید را به اولویت اول ملی تبدیل کرد و با مشوق‌های مالی، خرید تضمینی برق و حمایت از تولید، پایه صنعت پاک را بنا نهاد.

۲۰۰۵
تبدیل انرژی پاک به صنعت استراتژیک ۲۰۰۷ – ۲۰۱۵

تکمیل زنجیره کامل تولید پنل خورشیدی و توربین بادی

چین با سرمایه‌گذاری عظیم دولتی زنجیره کامل ساخت تجهیزات را بومی کرد و از یک واردکننده صرف فناوری به بزرگ‌ترین تولیدکننده و صادرکننده تجهیزات انرژی پاک جهان تبدیل شد.

۲۰۰۷ – ۲۰۱۵
ورود به مرحله گذار اقلیمی ۲۰۱۵ – ۲۰۲۰

پیوستن به توافق پاریس و مهار انتشار کربن

پس از توافق اقلیمی پاریس، مهار انتشار کربن وارد برنامه‌های کلان کشوری شد؛ انرژی‌های تجدیدپذیر به ستون اساسی دیپلماسی و راهبرد قدرت صنعتی چین مبدل شدند.

۲۰۱۵ – ۲۰۲۰
اعلام هدف «کربن دوگانه» (Dual Carbon) ۲۰۲۰

تعهد شی جین‌پینگ به اوج انتشار ۲۰۳۰ و بی‌طرفی ۲۰۶۰

شی جین‌پینگ رسماً اعلام کرد چین قبل از ۲۰۳۰ به اوج انتشار کربن می‌رسد و تا ۲۰۶۰ به کربن‌خنثی مطلق دست خواهد یافت؛ گذار سبز رسماً ستون فقرات سیاست اقتصادی شد.

۲۰۲۰
جهش بزرگ انرژی پاک ۲۰۲۱ – ۲۰۲۵

تحقق زودهنگام هدف ۱۲۰۰ گیگاواتی انرژی پاک

احداث عظیم‌ترین مزارع خورشیدی و بادی دنیا و شبکه‌های ذخیره‌سازی پیشرفته؛ هدف دستیابی به ۱۲۰۰ گیگاوات ظرفیت تجدیدپذیر سال ۲۰۳۰ چندین سال زودتر از موعد مقرر محقق شد.

۲۰۲۱ – ۲۰۲۵
برای مشاهده ادامه رویدادها به چپ بکشید

جایگاه مسلط چین در انرژی‌های تجدیدپذیر جهان

  • تک‌قطبی زنجیره تأمین: کنترل بیش از ۸۰٪ ظرفیت ساخت پنل‌های خورشیدی، ۷۰٪ تولید باتری‌های لیتیومی و ۶۰٪ بازار توربین‌های بادی جهان.
  • ظرفیت نصب‌شده تاریخی: ظرفیت خورشیدی و بادی چین از مجموع کل کشورهای جهان بیشتر است و برق تجدیدپذیر از سوخت فسیلی پیشی گرفته است.
  • تغییر ماهیت صادرات: ۳ محصول سبز برتر چین (باتری‌های لیتیومی، پنل خورشیدی و خودروهای برقی EV) جایگزین صادرات سنتی شده‌اند.

دیدگاه‌ها و نظرات تحلیلی 0

دیدگاه‌های شما پس از بررسی تیم اندیشکده چین‌نگار منتشر خواهد شد.

برای ارسال دیدگاه، وارد حساب کاربری خود شوید

جهت حفظ کیفیت گفتگوهای تحلیلی و تخصصی، ارسال دیدگاه منحصراً برای اعضای محترم اندیشکده چین‌نگار امکان‌پذیر است. ورود سریع و بی‌درنگ با شماره همراه فراهم است.

هنوز دیدگاهی ثبت نشده است

شما نخستین فردی باشید که دیدگاه یا تحلیل خود را درباره این مطلب بیان می‌کند.

پیمایش به بالا