پژوهشی با موضوع چالش نظم نئولیبرال و رویکرد اجماع پکن با تمرکز بر قدرت اقتصادی تولید شده که در چکیده این پژوهش آمده است:
سازوکار در حال شکلگیری اجماع پکن منجر به تقابلی نظمبخش با اجماع واشنگتن شدهاست.
این رقابت بهخصوص در زمینۀ اقتصادی بین آمریکا و چین شدت گرفته که نباید خارج از منابع، ایده و نهاد آن را بررسی کرد.
شاید این اجماع در نظر به دنبال ایجاد یک نظم و هژمونی نباشد، عملاً در منابع مالی، ایده و نهاد گویای چیز دیگریست؛ به عبارتی اجماع پکن هرچند بیشتر به دنبال سازوکاری اقتصادی است، در فرهنگ، سیاست، ایدئولوژی و نهادسازی نیز در حال شکلگیری است.
اجماع پکن علاوه بر اینکه بر تولید ناخالص سرانه تأکید دارد، به سبک زندگی و کیفیت آن، فرهنگ و تعامل با دیگران در نظام بینالملل در قالب منابع، نهادها و منابع مالی نیز توجه دارد که میتواند شروع یک شیوۀ جدید در ساختار بینالملل باشد.
پرسش اصلی این پژوهش عبارت است از: اجماع پکن چگونه به عنوان جایگزین یا تکمیلکنندۀ نظم هژمونیک بینالمللی در حال ظهور است؟
برای دستیابی به پاسخ این پرسش از روش تحقیق تبیینی _ تحلیلی با استناد به منابع کتابخانهای و اینترنتی و از نظریۀ «نئوگرامشی در روابط بینالملل» بهره بردهایم.
از نظر نویسندگان این مقاله یعنی هادی ترکی (دانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشگاه خوارزمی) و ارسلان قربانی شیخ نشین (استاد روابط بین الملل دانشگاه خوارزمی)، اجماع پکن از طریق تاکید بر ایدهها و نهادهایی متمایز با نظم هژمونیک نئولیبرال و نیز گسترش منابع مالی و پولی به حوزههای پیرامونی، جایگزین یا دستکم تکمیل کنندۀ نظم هژمونیک است که از اقتصاد شروع شده است.
اصل مقاله را میتوانید از اینجا دریافت کنید.
این محتوا مخصوص اعضای چیننگار است
برای مطالعه متن کامل این تحلیل تخصصی و دسترسی به آرشیو پژوهشها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید یا بهصورت رایگان ثبتنام نمایید.
