گذار سبز

مسائل زیست محیطی چه نقشی در رقابت بین چین و کره‌جنوبی در صنعت کشتی سازی دارد؟

خانه > پرونده‌های ویژه > گذار سبز > مسائل زیست محیطی چه نقشی در رقابت بین چین و کره‌جنوبی در صنعت کشتی سازی دارد؟
چین و کره‌جنوبی به دنبال تصاحب و حفظ سهم بیشتری از صنعت کشتی سازی هستند.

صنعت کشتی سازی بخشی است که پکن آن را در زنجیره صنعتی بسیار مهم ارزیابی می‌کند و در تلاش است تا اختلاف فناوری در این زمینه با سئول را کاهش دهد.

با وجود اینکه چین در تولید تانکرهای پیشرفته گاز طبیعی مایع (LNG) از نظر فناوری و محیط زیستی پیشرفت کرده است، اما تحلیلگران معتقدند سال‌ها طول خواهد کشید تا چین بتواند سلطه طولانی مدت کره‌جنوبی را به طور قابل ملاحظه‌ای به چالش بکشد. با این حال، برخی از چشم‌انداز همکاری بین دو رهبر کشتی‌سازی جهان صحبت می‌کنند که می‌تواند به نفع این صنعت جهانی باشد.

وو جونگ هون، استاد معماری دریایی و مهندسی اقیانوس در دانشگاه ملی سئول (SNU) در این باره می‌گوید: از نظر کشتی‌های فله‌بر یا کشتی‌های کانتینری، تقریباً هیچ اختلاف تکنولوژیکی بین کره جنوبی و چین وجود ندارد، اما تفاوت‌های زیادی در ساخت کشتی‌هایی مانند حامل‌های LNG وجود دارد.

بر اساس داده‌های منتشر شده توسط شرکت بریتانیایی Clarkson Research، که تجزیه و تحلیل بازار حمل و نقل و کشتی‌سازی را انجام می‌دهد، ۷۹ سفارش جهانی برای صنعت کشتی‌ در ماه مارس ثبت شد، این کشتی‌ها مجموعاً ۲٫۴۴ میلیون تناژ ظرفیت ناخالص داشتند که نسبت به فوریه ۳ درصد و نسبت به مارس ۲۰۲۲ کاهش ۴۹ درصدی را نشان می‌دهد.

شرکت‌های کشتیرانی کره جنوبی در ماه مارس سال جاری سفارش‌هایی بالغ بر ۸۰۰ هزار تناژ ظرفیت ناخالص دریافت کردند که با سهم بازار ۳۳ درصدی در رتبه دوم جهان قرار گرفت. چین هم با ۳۹ درصد از سهم بازار که معادل ۹۵۰ هزار تناژ ظرفیت ناخالص بود، پیشتاز است.

با این حال، کره جنوبی در سه ماهه اول سال با سفارش‌هایی بالغ بر ۳٫۱۲ میلیون تناژ ظرفیت ناخالص در رتبه اول قرار گرفت که ۴۴ درصد از بازار جهانی را برای ساخت ۶۵ کشتی به خود اختصاص داده است. در مقایسه، چین برای ۱۱۰ کشتی سفارش دریافت کرد، اما کل تناژ ظرفیت ناخالص آن تنها ۲٫۵۹ میلیون یا ۳۷ درصد از بازار جهانی بود. تفاوت در حجم سفارشات بین کشورها ناشی از مزیت نسبی کره جنوبی در فناوری کشتی سازی است.

در حالی که چین در دو سال گذشته بر عرضه جهانی کشتی‌ها تسلط داشته و در سال گذشته به سهم بازار ۴۹ درصدی در مقایسه با ۳۷ درصدی کره جنوبی رسیده است، اما کارخانه‌های کشتی سازی چینی این کار را با تمرکز بر کشتی‌های کوچکتر و معمولی مانند تانکرها و کشتی‌های فله‌بر انجام داده‌اند.

در همین حال، کره جنوبی بیش از نیمی از سهم بازار جهان را در کشتی‌های با ارزش و سازگار با محیط زیست مانند کشتی‌های بزرگ LNG در اختیار دارد. بر اساس آمار رسمی، حدود ۷۰ درصد از این سفارش‌ها در سال گذشته به کارخانه‌های کشتی سازی کره جنوبی رسیده است.

وو جونگ هون، در این باره گفت که به دلیل قوانین زیست محیطی که توسط سازمان بین‌المللی دریانوردی(IMO)  وضع شده است، اکثر کشتی‌هایی که در حال حاضر مشغول به کار هستند، نمی‌توانند در آینده وارد بنادر شوند. این تغییر، تقاضا برای جایگزینی کشتی‌ها با انواع سازگار با محیط زیست آن که از انرژی‌هایی مانند LNG استفاده می‌کنند را افزایش خواهد داد. به اعتقاد وو جونگ هون، چین در این زمینه ضعیف است. آنها همچنان سفارشات کشتی‌های معمولی را خواهند داشت، اما هنوز فناوری برای کشتی‌های سازگار با محیط زیست یا هوشمند مجهز به سیستم‌های ناوبری مستقل را ندارند.

به همین منظور، ری شین هیونگ، رئیس انجمن معماران دریایی کره، به امکان همکاری دوجانبه سودمند بین دو کشور اشاره کرده است. وی در این باره می‌گوید: بازار کشتی سازی و کشتیرانی یک صنعت واحد و جهانی است. دولت کره جنوبی باید یک جامعه مشورتی را رهبری کند که بتواند همه بازیگران این بازار را برای بحث‌های مشترک درباره فناوری جدید جمع کند. ما نباید چین را فقط به عنوان یک رقیب در نظر بگیریم. اگر کره جنوبی بتواند فناوری پیشرفته خود را عرضه کند و چین هم بتواند این کشتی‌ها را تولید کند، هر دوی آنها می‌توانند برنده باشند.

با این وجود، این رقابت همچنان فراگیر است و کشتی‌سازان چینی سرمایه‌گذاری خود در کشتی‌های سازگار با محیط زیست را افزایش داده‌اند.

کیم یونگ هوا، از دانشگاه ملی سئول معتقد است که کره جنوبی با فناوری پیشرفته‌تر خود مزایای بیشتری دریافت خواهد کرد، حتی اگر چین بتواند کشتی‌های بیشتری بسازد.

کیم یونگ هوان، استاد معماری دریایی و مهندسی اقیانوس در دانشگاه ملی سئول  (SNU)هم می‌گوید: رتبه اول یا دوم در سهم بازار جهانی کشتی‌سازی بی‌معنی است. در عوض باید بر قیمت کشتی‌ها و میزان درآمدی که کارخانه‌های کشتی سازی می‌توانند به دست آورند تاکید بیشتری شود، و در این زمینه فناوری نقش بسزایی دارد.

کیم گفت که در بازار فعلی جایی که تلاش سازمان بین‌المللی دریانوردی برای کربن‌زدایی مهم‌ترین عامل است، کره جنوبی با فناوری پیشرفته‌تر خود مزایای بیشتری کسب خواهد کرد، حتی اگر چین بتواند کشتی‌های بیشتری بسازد. در آینده نزدیک، کره جنوبی هم به تسلط تکنولوژیک و به طبع آن به کربن زدایی خود در کشتی سازی ادامه خواهد داد، در حالی که چین باید بر موانع نوآوری در این صنعت غلبه کند.

به اعتقاد کیم، چین به منابع انسانی باکیفیت در این زمینه نیاز دارد، اما به دلیل رشد سریع اقتصادی که دارد استعدادها به سمت بانکداری یا فناوری اطلاعات می‌روند و از ورود به صنایعی مانند کشتی سازی صرف نظر می‌کنند.

لی چانگ یانگ، وزیر بازرگانی صنعت و انرژی کره جنوبی می‌گوید، انتظار می‌رود که سفارشات کشتی‌سازی همچنان افزایش یابد، زیرا بازار جهانی کشتی در حال رونق است. امسال زمان بسیار مهمی است که سفارش‌های دریافتی می‌توانند منجر به بهبود عملکرد شوند. بنابراین ما از طریق حمایت مالی فعال، فرصتی را برای چرخه رشد در صنعت کشتی‌سازی فراهم خواهیم کرد.

منبع: techchina

تایم‌لاین تحلیلی

تایم‌لاین گذار سبز چین

سیر تحول چین از مصرف‌کننده سوخت‌های فسیلی به ابرقدرت بلامنازع انرژی‌های پاک و پایدار

مرور افقی رویدادها
مراحل تحول:
شروع مسیر نقطه عطف قانون‌گذاری صنعت استراتژیک گذار اقلیمی هدف کربن دوگانه جهش بزرگ انرژی پاک
شروع مسیر دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰

ورود به تجدیدپذیرها با انگیزه رشد اقتصادی

چین در ابتدا با هدف تأمین انرژی ارزان برای رشد شتابان اقتصادی وارد عرصه انرژی‌های تجدیدپذیر شد؛ حمایت از فناوری خورشیدی و انرژی‌های نو در برنامه‌های توسعه ملی آغاز گردید.

دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰
نقطه عطف اصلی قانون‌گذاری ۲۰۰۵

تصویب قانون تاریخی انرژی‌های تجدیدپذیر

تصویب قانون انرژی‌های تجدیدپذیر چین؛ دولت توسعه باد و خورشید را به اولویت اول ملی تبدیل کرد و با مشوق‌های مالی، خرید تضمینی برق و حمایت از تولید، پایه صنعت پاک را بنا نهاد.

۲۰۰۵
تبدیل انرژی پاک به صنعت استراتژیک ۲۰۰۷ – ۲۰۱۵

تکمیل زنجیره کامل تولید پنل خورشیدی و توربین بادی

چین با سرمایه‌گذاری عظیم دولتی زنجیره کامل ساخت تجهیزات را بومی کرد و از یک واردکننده صرف فناوری به بزرگ‌ترین تولیدکننده و صادرکننده تجهیزات انرژی پاک جهان تبدیل شد.

۲۰۰۷ – ۲۰۱۵
ورود به مرحله گذار اقلیمی ۲۰۱۵ – ۲۰۲۰

پیوستن به توافق پاریس و مهار انتشار کربن

پس از توافق اقلیمی پاریس، مهار انتشار کربن وارد برنامه‌های کلان کشوری شد؛ انرژی‌های تجدیدپذیر به ستون اساسی دیپلماسی و راهبرد قدرت صنعتی چین مبدل شدند.

۲۰۱۵ – ۲۰۲۰
اعلام هدف «کربن دوگانه» (Dual Carbon) ۲۰۲۰

تعهد شی جین‌پینگ به اوج انتشار ۲۰۳۰ و بی‌طرفی ۲۰۶۰

شی جین‌پینگ رسماً اعلام کرد چین قبل از ۲۰۳۰ به اوج انتشار کربن می‌رسد و تا ۲۰۶۰ به کربن‌خنثی مطلق دست خواهد یافت؛ گذار سبز رسماً ستون فقرات سیاست اقتصادی شد.

۲۰۲۰
جهش بزرگ انرژی پاک ۲۰۲۱ – ۲۰۲۵

تحقق زودهنگام هدف ۱۲۰۰ گیگاواتی انرژی پاک

احداث عظیم‌ترین مزارع خورشیدی و بادی دنیا و شبکه‌های ذخیره‌سازی پیشرفته؛ هدف دستیابی به ۱۲۰۰ گیگاوات ظرفیت تجدیدپذیر سال ۲۰۳۰ چندین سال زودتر از موعد مقرر محقق شد.

۲۰۲۱ – ۲۰۲۵
برای مشاهده ادامه رویدادها به چپ بکشید

جایگاه مسلط چین در انرژی‌های تجدیدپذیر جهان

  • تک‌قطبی زنجیره تأمین: کنترل بیش از ۸۰٪ ظرفیت ساخت پنل‌های خورشیدی، ۷۰٪ تولید باتری‌های لیتیومی و ۶۰٪ بازار توربین‌های بادی جهان.
  • ظرفیت نصب‌شده تاریخی: ظرفیت خورشیدی و بادی چین از مجموع کل کشورهای جهان بیشتر است و برق تجدیدپذیر از سوخت فسیلی پیشی گرفته است.
  • تغییر ماهیت صادرات: ۳ محصول سبز برتر چین (باتری‌های لیتیومی، پنل خورشیدی و خودروهای برقی EV) جایگزین صادرات سنتی شده‌اند.

دیدگاه‌ها و نظرات تحلیلی 0

دیدگاه‌های شما پس از بررسی تیم اندیشکده چین‌نگار منتشر خواهد شد.

برای ارسال دیدگاه، وارد حساب کاربری خود شوید

جهت حفظ کیفیت گفتگوهای تحلیلی و تخصصی، ارسال دیدگاه منحصراً برای اعضای محترم اندیشکده چین‌نگار امکان‌پذیر است. ورود سریع و بی‌درنگ با شماره همراه فراهم است.

هنوز دیدگاهی ثبت نشده است

شما نخستین فردی باشید که دیدگاه یا تحلیل خود را درباره این مطلب بیان می‌کند.

پیمایش به بالا