افزایش حضور سینمای چین در خارج از مرزها با کمک فناوری دیجیتال
«گائو چون یائو» مدیرعامل شرکت «اسمارت سینما» در نشستی در «دانشگاه نرمال پکن» به ایراد سخنرانی پرداخت.
«گائو چون یائو» مدیرعامل شرکت «اسمارت سینما» در نشستی در «دانشگاه نرمال پکن» به ایراد سخنرانی پرداخت.
موفقیت تجارت دادههای دیجیتال در شانگهای میتواند پیامدهای گستردهای برای شرکتهای فناوری بزرگ چین داشته باشد که حجم عظیمی از دادههای کاربر را جمعآوری کردهاند که براساس آن تصمیمهای تجاری گرفته میشود و خدمات جدیدی توسعه مییابد.
کتاب ابرقدرتهای هوش مصنوعی؛ چین، سیلیکون ولی و نظم نوین جهانی، ایدههای بزرگ موسس مایکروسافت چین به قلم کای فولی نگارش شده است.
در پکن، تیم آکادمی علوم چین استدلال کرد که “زمان محاسباتی تخمین زده شده توسط گوگل به یک الگوریتم کلاسیک خاص، به جای یک حد نظری که برای همه الگوریتمهای ممکن اعمال میشود، متکی است.”
طرح کمربند و راه برای چین نه تنها یک طرح اقتصادی است بلکه این کشور به آن به عنوان یک طرح استراتژیکی مینگرد.
در نیم قرن گذشته چین و آمریکا بر سر مسائل مختلف با یکدیگر اختلاف نظر داشتند، چین نقش عمدهای در مخالفت با یکجانبه گرایی و دفاع از چندجانبهگرایی داشته و آمریکا که نگران رشد پرشتاب چرخ های اقتصادی چین است، نهایت تلاش خود را برای به چالش کشیدن چین از طرق سیاسی و اقتصادی کرده است.
در ماه می سال جاری میلادی، چین با فرود مریخنوردی بر سطح کره مریخ، مهر تائیدی بر حضور رو به رشد خود در صنعت فضایی زد. این شاهکار، تواناییهای فضایی ملت چین را به جهانیان نشان داد و بازار رقابتها در فضا را بسیار داغ کرد. آیا چنین رخدادی واقعا جای نگرانی دارد؟
چین نسبتاً دیر به اقتصاد دیجیتال وارد شده است – که عمدتاً فاقد نظم یکپارچه مبتنی بر قوانین است – اما به عنوان یک بازیگر اصلی در این زمینه ظاهر شده است و فناوریهایی مانند دادههای کلان، رایانش ابری و هوش مصنوعی را ابزارهای مهمی برای ترسیم آینده اقتصادی خود میداند.
با توجه به تمایل شدید تعداد زیادی از کشورهای در حال توسعه برای ایجاد اقتصاد دیجیتال، چین به دنبال کمک به این کشورها است تا از گسترش و شکوفایی اقتصاد دیجیتال سود بیشتری را کسب کند.
آمارهای رسمی چین و دادههای سازمان تجارت جهانی نشان میدهد که کالاهایی به ارزش ۲.۵ تریلیون دلار آمریکا از طریق کشتیرانی در سال ۲۰۲۰ به چین وارد و از این کشور صادر شده است – که ۵۳ درصد ارزش کل تجارت چین در آن سال بود که بیشتر از حمل و نقل هوایی، ریلی و جادهای بود.