چین

پکن طبق برنامه پنج‌ساله جدید خود می‌خواهد با ارائه شرایط کار بهتر و گشودن امکانات تحقیقاتی، استعدادهای جهانی بیشتری را جذب کند. معاون شهردار پکن می‌گوید این شهر می‌خواهد افرادی را جذب کند که بتوانند در هدف چین برای تبدیل شدن به یک قدرت جهانی در توسعه علوم و فناوری سهیم باشند. شهر پکن در راستای رسیدن به اهداف برنامه اقدام پنج‌ساله جدید خود به عنوان یک قطب جهانی علم و فناوری، قصد دارد با توسعه خوشه‌های جدید تولید فناوری پیشرفته،  در بخش‌هایی مانند هوش مصنوعی و تحقیقات ارتباطات کوانتومی پیشگام شود. در این طرح آمده است که پایتخت چین می‌خواهد با ارائه شرایط کار بهتر و گشودن امکانات تحقیقاتی به روی دانشمندان بین‌المللی، استعدادهای جهانی بیشتری را جذب کند تا نفوذ چین را در توسعه علوم و فناوری جهانی افزایش دهد. شهرهای پکن، شانگهای و منطقه خلیج بزرگ که شامل شنجن و هنگ‌کنگ است به عنوان قطب جهانی نوآوری در علم و فناوری در چهاردهمین برنامه پنج‌ساله چین تعیین شده‌اند. معاون شهردار پکن در این باره گفت:‌ تا سال 2035، مرکز جهانی نوآوری در علم و فناوری پکن باید از نظر خلاقیت، رقابت و نفوذ، با تمرکز استعدادهای بین‌المللی، یک رهبر جهانی باشد که بتواند در تلاش چین برای تبدیل شدن به یک قدرت جهانی در توسعه علوم و فناوری نقش داشته باشد. وی گفت: پکن از طریق تقویت تحقیقات بنیادی، توانایی‌های خود را در بخش‌های مانند هوش مصنوعی و رایانه کوانتومی قوی‌تر می‌کند، این شهر همچنین در فناوری‌هایی مانند مدارهای مجتمع (تراشه) و مواد جدید سرمایه‌گذاری خواهد کرد. در مقایسه با شانگهای و منطقه خلیج بزرگ، پکن در بخش‌هایی مانند تحقیقات اساسی، قوی‌تر است. پایتخت چین محل استقرار حدود 90 دانشگاه و بیش از 1000 موسسه تحقیقات علوم و فناوری است. این شهر دارای 128 آزمایشگاه اصلی دولتی است که یک‌سوم کل آزمایشگاه‌های ملی چین را تشکیل می‌دهد. لی منگ، معاون وزیر علوم و فن‌آوری چین هم در کنفرانسی مطبوعاتی گفت که این وزارتخانه به طور کامل از پکن در ساخت آزمایشگاه‌های ملی سطح اول خود در دوره پنج‌ساله آینده پشتیبانی خواهد کرد و انواع جدیدی از مؤسسات تحقیقاتی متخصص در علوم و فنون نوین را کشف خواهد کرد. منبع

سایت راشاتودی در تحلیلی درباره سیاست‌های تجاری آمریکا علیه چین نوشته است: با وجود سال‌ها حمله آمریکا به چین با ابزار تحریم‌ها و تعرفه‌ها، ترامپ نتوانست خواسته‌های واشنگتن را در روابط تجاری با پکن تحمیل کند. جدیدترین داده‌های تجاری چین نشان از رکورد زدن مازاد تجاری این کشور حکایت دارد. با افزایش تقاضا برای تجهیزات پزشکی و الکترونیکی به علت شیوع کرونا، مازاد تجاری پکن نسبت به ایالات متحده نیز 7.1 درصد افزایش یافت و یک شکاف فزاینده 316 میلیارد دلاری را برای سال 2020 ایجاد کرد. این در حالی است که دولت ترامپ بیشتر دوره خود را برای انجام جنگ تجاری علیه چین اختصاص داد تا زنجیره‌های تأمین را یا به ایالات متحده یا به شرکای دوستانه‌تر منتقل کند. در حالی که درواقع تأثیر این سیاست باعث شده است که ایالات متحده از بزرگترین شریک تجاری چین به سومین شریک تجاری پس از اروپا و آسه‌آن سقوط کند، اما درنهایت تسلط پکن بر تجارت جهانی تغییر نکرده است. زنجیره‌های تأمین چین بیش از هرجای دیگر روی کره زمین با هزینه‌های رقابتی‌تر، انعطاف‌پذیر، به هم پیوسته و متأثر از تقاضای محلی باقی مانده‌اند. برخی از کشورهایی که به عنوان گزینه‌های جایگزین مطرح شده‌اند، مانند هند و ویتنام، توانایی تکرار این امور در کوتاه‌مدت را ندارند. زنجیره‌های تأمین یک فروشگاه سیار نیست که بتوان آن را مونتاژ، برداشته و به یک مکان دیگر منتقل کرد بلکه یک شبکه به هم پیوسته از کارخانه‌های مختلف، ارائه‌دهندگان، مشاغل مرتبط، مونتاژکارها و زیرساخت‌هایی است که در یک فضای جغرافیایی متمرکز واقع شده است. این شبکه اتوماتیک نیست بلکه وابسته به هم می‌باشد. مقرون به صرفه بودن، قابلیت اطمینان و کارایی کلید ایجاد یک زنجیره تأمین موفق است. جمعیت زیاد چین نیروی کار فراوانی را همراه با زیرساخت‌های رقابتی ایجاد کرده است که مقرون به صرفه‌تر از هرجای دیگر در جهان است. اندازه بازار داخلی خود چین به معنای تقاضای محلی بسیار زیاد است که حاشیه سود را برای یک تجارت آسان‌تر می‌کند. همچنین چون چین در حال حاضر به دلیل این عوامل خود را به‌عنوان قطب تجارت جهانی جا انداخته است، موقعیت آن تثبیت شده و متعاقباً هزینه‌های عرضه را حتی ارزان‌تر می‌کند. اگرچه از ویتنام و هند به طور مکرر به‌عنوان گزینه‌های جایگزین چین نام برده می‌شود، اما در حال حاضر این کشورها قدرت رقابت و توانایی لازم برای رقابت با چین را ندارند. به عنوان مثال، در حالی که هند دارای 1.3 میلیارد نفر جمعیت و نیروی کار مقرون به صرفه‌تر از پکن است، اما از زیرساخت‌ها و سطح توسعه‌ای برای کپی کردن موفقیت چین در کوتاه‌مدت برخوردار نیست و همچنین از اندازه بازار مصرف کافی نیز برخوردار نیست. در این صورت، جای تعجب نیست که با وجود تمام شعارهای مربوط به جدا کردن زنجیره‌های تأمین و خارج شدن از چین، این اتفاق نمی‌افتد. پکن نه از طریق برخی توطئه‌های بزرگ برای سرقت مشاغل آمریکایی بر زنجیره‌های تأمین جهانی تسلط دارد، بلکه صرفاً به این دلیل پیشرفت کرده که آنچه ارائه می‌دهد از همه رقابتی‌تر است و پروژه‌هایی مانند جاده ابریشم جدید، ایجاد راه‌آهن اروپا-چین و دیگر پروژه‌های بزرگ، فقط آن را تثبیت کرده‌اند. تولیدکنندگان غربی نیز هرگز حضور خود را از این کشور حذف نخواهند کرد زیرا بازار خود چین بسیار جلب توجه می‌کند. با توجه به این، جنگ تجاری دونالد ترامپ اساساً الگوی روابط تجاری چین و ایالات متحده را بازنویسی نکرده است. چین علی‌رغم تعرفه‌هایی که ترامپ اعمال کرده است، مؤلفه اصلی زنجیره‌های تأمین جهانی است، زیرا به راحتی هیچ رقیب یا گزینه دیگری وجود ندارد. منبع

رایانه کوانتومی جدید پکن می‌تواند در 200 ثانیه مسائل ریاضی را حل کند که حل آن برای ابررایانه‌های فعلی میلیون‌ها سال طول می‌کشد. به نظر می‌رسد این رایانه‌ها انقلابی در نحوه زندگی و کار ما ایجاد خواهد کرد. چین با توسعه رایانه کوانتومی Jiuzhang خود، به جایگاه برتر کوانتومی جهان رسید. رایانه کوانتومی Jiuzhang ماه گذشته با توانایی محاسبه 100 تریلیون برابر سریع‌تر از ابررایانه‌های کلاسیک جهان از دستگاه کوانتومی Sycamore گوگل پیشی گرفت. این پیشرفت موج‌های شوک‌آوری را به سراسر جهان منتقل کرد؛ اما قبل از اینکه این خبر توسط بازیگران رقیب در مسابقه کوانتوم کاملاً هضم شود، پکن اعلام کرد که اولین شبکه کوانتومی کاملاً یکپارچه جهان را نیز ساخته است. در اوایل این ماه، شبکه‌ای از رله‌های ماهواره‌ای و کابل‌های فیبر نوری بین شانگهای و پکن قادر به انتقال مقادیر زیادی از داده‌ها شد. جهان اکنون شاهد تولد یک اینترنت کوانتومی چینی است که با اجازه انتقال غیرقابل هک داده‌ها و بهینه‌سازی یادگیری ماشین برای اینترنت اشیا، انقلابی در جامعه ایجاد خواهد کرد. دانشمندان چینی اطلاعات کوانتومی را 1400 کیلومتر (870 مایل) به دو ماهواره و سپس از طریق ایستگاه‌های گیرنده به زمین منتقل کردند، این اولین قدم در ایجاد یک اینترنت کوانتومی در مقیاس جهانی است. همراه با توسعه Jiuzhang، تحولات اخیر، چین را به پیشبرد رقابت در پیروزی در عصر کوانتوم سوق داده است، تحولی که واشنگتن و دره سیلیکون را از بین خواهد برد. به گفته پروفسور لو هوی کوانگ، از دانشگاه هنگ‌کنگ، چین اکنون نقش اصلی را در استفاده از ارتباطات کوانتومی دارد. وی پیش‌بینی کرد که این فناوری کاربردهای پیشرفته‌ای برای ارتش چین، بخش مالی آن و ارتباطات کلی این کشور داشته باشد. پروفسور چائو یانگ لو، از دانشگاه علم و صنعت چین، یکی از معماران اصلی Jiuzhang، به راشاتودی گفت که این طرح انقلابی اجازه می‌دهد محاسباتی که حل آنها برای ابررایانه‌های معمولی صدها میلیون سال طول می‌کشد در چند ثانیه انجام شود. پروفسور لو تأکید کرد که عبارت برتری کوانتومی در مورد سلطه سیاسی نیست، بلکه بر اساس چنین دستگاه‌هایی است که از ابررایانه‌های کلاسیک بهتر عمل می‌کنند. وی تأکید کرد: ساخت ماشین‌های رایانه‌ای کوانتومی یک مسابقه بین طبیعت و انسان است، نه بین کشورها … کل جامعه جهانی باید از نزدیک همکاری کنند. ما باید تبادل علمی بازتر را هم در دانش و هم در افراد تشویق کنیم. از سال 2016، شی جین پینگ رئیس‌جمهور چین به شدت به پیشرفت تحقیقات کشور در زمینه فناوری کوانتوم فشار می‌آورد. این اقدام بخش مهمی از طرح وی برای خودکفایی فناوری در چین و تبدیل آن به یک رهبر جهانی در تحقیقات و توسعه علمی است. وی هدف چین را دستیابی به سلطه در حوزه محاسبات کوانتومی تا سال 2030 قرار داده است. میلیاردها دلار برای این کار هزینه و یک موسسه جدید ایجاد شده است: آزمایشگاه ملی علوم اطلاعات کوانتومی چین. این موسسه در پشت ایجاد شبکه کوانتومی یکپارچه متشکل از دو ماهواره و هزاران کیلومتر کابل فیبر نوری بود که امکانات اصلی دولت، شبکه‌های برق، پست‌های نظامی و بانک‌های بین پکن و شانگهای را به هم متصل می‌کرد. ادعا می‌شود کل سیستم در برابر حملات سایبری مخرب مصون است. ایالات متحده به طور جدی به جاه‌طلبی‌های چین در محاسبات کوانتومی، به‌ویژه ترس از کاربردهای نظامی آن، پاسخ داده است. در سال 2018، دونالد ترامپ قانون ابتکار ملی کوانتوم را امضا کرد و متعهد شد 1.2 میلیارد دلار برای تحقیقات در این زمینه طی 5 سال بپردازد. در همان سال، ارتش آمریکا در بیانیه‌ای به طور ضمنی از پیشرفت‌های کوانتومی چین به عنوان تهدیدی برای امنیت ملی یاد کرد. منبع

چین در سال ۲۰۱۹ با ۳۴ پرتاب در رتبه نخست و بالاتر از آمریکا با ۲۷ پرتاب قرار گرفت یعنی هر ۱۰ روز یک پرتاب! در سال ۲۰۱۸ ایران با ۱۴۲ میلون دلار کمتر از عربستان با ۱۶۵، امارات با ۳۸۳ و ترکیه با ۲۷۶ میلیون دلار در صنعت هوافضای خود هزینه کرده است! مقام معظم رهبری در دیدار با نخبگان و استعدادهای برتر علمی در سال 1397 با تاکید بر «ضرورت ارتباط علمی با کشورهایی که در مسیر رشد جهشی قرار دارند»، متذکر شدند: «این‌گونه کشورها عمدتاً در آسیا هستند، بنابراین باید نگاهمان به شرق باشد نه به غرب ضمن اینکه نگاه به غرب و اروپا جز معطل ماندن، منت کشیدن و کوچک شدن فایده‌ای ندارد.» کشور چین با شتاب بسیار زیادی در حوزه‌های صنعت، فناوری، علمی، آموزش، پزشکی و …. در حال توسعه است و سرعت رشد توسعه این کشور به ویژه در حوزه هوافضا چندین برابر کشورهای توسعه‌یافته از جمله آمریکا است. “علم نافع” عنوان پرونده ویژه‌ای است که در گروه اجتماعی تسنیم دنبال شده و در این پرونده ویژه قرار است به “علم نافع” یعنی علمی که در نگاه مقام معظم رهبری حل‌کننده مسائل کشور است به صورت مبسوط پرداخته شود. مطالعه و بررسی روند برنامه‌ریزی‌ها، چشم‌اندازها و موفقیت‌های کشورهای توسعه یافته‌ای همچون چین به ویژه در صنعت فضایی، می‌تواند برای کشوری مثل ایران نیز مفید فایده باشد. در همین رابطه به سراغ دکتر “مهیار نادری” از نخبگان فضایی کشور و از فارغ‌التحصیلان رشته هوافضا از دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی و دکترا از دانشگاه هوافضای پکن رفتیم که به تازگی به همراه تیمی از نخبگان جوان فضایی کشور، کتاب “روند توسعه صنعت فضایی چین” را تالیف کرده‌اند! مهیار نادری دانشجوی برتر دانشگاه بیهانگ چین در سالهای 2017 و 2019 بوده است و بیش از 5 سال سابقه فعالیت در مراکز مرتبط با صنعت فضایی کشور داشته است و هم اکنون نیز همکار تحقیقاتی دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی است؛ در این گفت‌و‌گو خواهید خواند: اخراج متخصصان و دانشجویان هوافضای چینی از آمریکا تدوین برنامه 40 ساله چین برای اعزام به فضا سامانه ناوبری “بِیدو” چین جایگزین سیستم ناوبری امریکا (GPS) رسیدن چین به ایستگاه بین‌المللی فضایی بومی تا یک سال آینده! سبقت عربستان، امارات و ترکیه از ایران برای هزینه در صنعت هوافضا مشروح این گفت‌و‌گو را در ادامه می‌خوانید: تسنیم: سابقه کشور چین در ورود به دانش و صنعت هوافضا به چه سالی باز می‌گردد؟ بحث هوافضا در چین به قرن 13 میلادی باز می‌گردد، زمانی که چینی‌ها برای نخستین بار در دنیا از راکت‌هایی که در واقع نیزه‌های خرج‌دار بودند، در جنگ علیه مغول‌ها استفاده کردند و در نتیجه آن، موشک‌های اولیه عملاً توسط چینی‌ها اختراع شده است. اگرچه چین در حوزه پرتابه‌های خرج‌دار پیش‌قدم بود اما توسعه صنعت فضایی چین در دوره نوین، از سال 1949 و بعد از انقلاب این کشور رخ داد؛ در آن دوران، بسیاری از متخصصان چینی در بهترین دانشگاه‌ها، آزمایشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی آمریکا و کشورهای مختلف دنیا مشغول به تحصیل و کار بودند. 6 سال بعد در سال 1955 به دلیل اختلافات میان چین و آمریکا بر سر مسائل جنگ سرد و کمونیسم و…، متخصصان و دانشجویان هوافضای چینی از آمریکا اخراج شدند که به نظر بنده همین امر به نقطه عطفی در صنعت هوافضای چین تبدیل شد؛ دولت چین از این نخبگان اخراج‌شده با آغوشی باز استقبال و به‌ سرعت آنها را حمایت کرد و از آنها برای تقویت توان علمی ــ صنعتی کشور بهره برد؛ این نکته بسیار مهم و حائز اهمیت و شامل درس‌های بزرگی برای بهره‌گیری حداکثری از توان نخبگانی کشور است. یک سال بعد (1956) نخستین مرکز تحقیقات فضایی چین توسط “چیان سوئه سِن” پدر موشکی چین تاسیس می‌شود و نخبگان گرد هم آمده و شروع به کار می‌کنند؛ چین برای توسعه نخستین نسخه چینیِ موشک روسی آر-2 که خود نمونه کپی‌برداریشده از موشک آلمانی وی-2 (در جنگ جهانی دوم) بود، با شوروی همکاری‌ داشت اما 4 سال بعد (در سال 1960) به دلیل اختلافات چین و شوروی، روس‌ها کارشناسان و متخصصان خود را از کشور چین فراخواندند و متخصصان چینی را نیز از کشور خود اخراج کردند و مجدداً چین تنها شد. چین از این برهه به بعد با تکیه بر تجربیات خود و استفاده از نبوغ و توانمندی‌های داخلی، به سرعت شروع به مهندسی معکوس موشک روسی آر-2 و توسعه سوخت آن کرد و توانست نمونه چینی را ظرف تنها دو ماه پس از خروج روس‌ها تحت عنوان موشک “دونگ­فِنگ-1” با موفقیت پرتاب کند! بعد از این پرتابِ موفق، چینی‌ها با برنامه‌ریزی‌های دقیق، تدوین سندهای توسعه در حوزه‌های مختلف هوافضا، توسعه پرتابگرها، ماهواره‌برها و زیرساخت‌ها، توانستند به صورت گام به گام این صنعت را گسترش دهند تا جایی که پس از آزمایش‌های متعدد نهایتاً توانستند نخستین ماهواره بومی خود را در سال 1970 در مدار زمین قرار بدهند که این ماهواره در نوع خود به نسبت ماهواره‌های کشورهای دیگر از جمله شوروی و آمریکا، از نظر کارایی و وزنی بسیار متفاوت بوده و پیشرفت‌های چشمگیری داشت. علیرغم اینکه در فرهنگ عامه ایرانی‌ها و بسیاری از مردم دنیا، کشور چین به کپی‌کاری معروف است اما با توجه به مطالعات تاریخی و تجربیات شخصی، بنده از نزدیک شاهد بودم که این کپی‌کاری‌ها و مهندسی معکوس‌ها همواره به صورتی بوده است که فناوری موجود را یک پله به جلو برده و فرایند را بر حسب الزامات، بهینه­‌تر کرده است که این امر در بیشتر صنایع چین به راحتی قابل مشاهده است. کشور چین از سال 1970 با نخستین پرتاب فضایی خود، به رده کشورهای صاحب فناوری فضایی اضافه شد و از آن مرحله به بعد شروع به توسعه انواع ماهواره‌برها در کلاس‌های وزنی مختلف با توانایی حمل محموله‌های متفاوت کرد و همزمان فرایند تحقیقات و ساخت انواع ماهواره‌های سنجشی، مخابراتی، ناوبری و آزمایشی را در دستور کار قرار داد که از این راه، تجربیات بسیاری بدست آورد و توانست سبد محصولات خود را گسترش دهد. تسنیم: نحوه برنامه‌ریزی برای تحقق اهداف ترسیم شده در چین به چه صورت بوده است؟ چینی‌ها با تدوین برنامه‌های بلندمدت 10 تا 40 ساله و نیز برنامه‌های کوتاه‌مدت 5 ساله، چشم‌انداز و برنامه‌ ماموریت‌های فضایی کشور را تعریف و تدوین می‌کنند و همواره بر اساس آن پیش می‌روند؛

شهر نانگونگ چین ساخت 1500 اتاق قرنطینه کرونا را طی فقط 5 روز پس از شیوع مجدد کرونا در این منطقه به پایان رساند. انتظار می‌رود حدود 5000 اتاق قرنطینه دیگر در هفته آینده تکمیل شود. مرکز بزرگ اتاق‌های قرنطینه در زمین کارخانه‌ای در خارج از شهر، در استان هبی در شمال شرقی چین راه‌اندازی شده است. این مرکز از اتاق‌های پیش‌ساخته تشکیل شده است و دارای 1500 اتاق برای اسکان افراد مشکوک به ویروس کرونا است. هر اتاق با اندازه 18 مترمربع مجهز به تختخواب، بخاری‌برقی، دستشویی و توالت است. دسترسی به WiFi نیز برای جلب‌توجه بیشتر بیماران امکان‌پذیر است. https://www.aparat.com/v/KJA10 پس از شناسایی موارد ابتلای جدید به ویروس کرونا در این شهر، کار ساخت‌وساز اتاق‌های قرنطینه در 10 ژانویه آغاز شد. بخش 1500 اتاقی اولین بخش از شش‌بخشی است که برای مهار بیماری در شهر فوراً احداث شده است. در کل راه‌اندازی 6500 اتاق قرنطینه با تمام امکاناتی که انتظار می‌رود هفته آینده آماده شود، برنامه‌ریزی‌شده است. مرکز قرنطینه 3000 اتاقه دیگری در مرکز استان هبی، شیجیاژوانگ Shijiazhuang در دست ساخت است. طبق آمار رسمی گزارش شده توسط شینهوا تا اواخر جمعه، این استان 643 مورد انتقال محلی و همچنین دو مورد دیگر کرونای وارداتی را گزارش کرده است. ما ژیائووی Ma Xiaowei، رئیس کمیسیون بهداشت ملی چین (NHC) روز شنبه گفت، همه موارد ابتلا به ویروس کرونا به دلیل مسافرانی که از خارج از کشور می‌آیند یا کالاهای وارداتی آلوده ایجاد شده است. ما ژیائووی گفت: از دسامبر سال 2020، گروه‌های اپیدمی جدید کرونا در پکن، سیچوان، لیائونینگ، هبی و هیلونگجیانگ رخ داده است. همه آنها از خارج وارد شده‌اند که ناشی از مسافران خارج از کشور یا کالاهای وارداتی با زنجیره سرد آلوده بوده است. منبع

به گزارش راشاتودی و بر اساس نظرسنجی بلومبرگ از اقتصاددانان، پیش‌بینی می‌شود تولید ناخالص داخلی چین، دومین اقتصاد جهان، در سال جاری 8.2 درصد رشد کند و همچنان از همتایان جهانی خود از جمله ایالات متحده فراتر رود. چین تنها اقتصادی بزرگ است که از انقباض اقتصادی در سال 2020 به سلامت عبور کرد. هومی خراس، Homi Kharas معاون برنامه توسعه و اقتصاد جهانی موسسه بروکینگز در این باره گفت که چین هم‌اکنون در حال گذر از ایالات متحده به عنوان بزرگترین اقتصاد تا سال 2028 است. این یعنی دو سال سریع‌تر از آنچه او قبلاً تخمین زده بود. سهم چین از اقتصاد جهانی در سال گذشته میلادی با سریع‌ترین سرعت در قرن اخیر افزایش یافت. آمار نشان می‌دهد که اقتصاد جهانی در سال گذشته 4.2 درصد کاهش یافته است و سهم چین از آن به قیمت دلار سال 2010 به 14.5 درصد رسیده است. اقتصاددانان خاطرنشان کردند که پکن در حال تعمیق روابط اقتصادی در آسیا و اروپا است و به دنبال مصرف داخلی است تا مرحله بعدی رشد خود را تقویت کند. این هفته شی جین‌پینگ رئیس‌جمهور گفت که زمان و شرایط در یک سال جدید در کنار کشور بود در حالی که واشنگتن با آشوب‌های داخلی دست و پنجه نرم می‌کرد. کا زنگ، Ka Zeng مدیر مطالعات آسیایی در دانشگاه آرکانزاس هم به بلومبرگ گفت: بیماری کرونا می‌تواند به چین کمک کند موقعیت خود را در اقتصاد جهانی تثبیت کند. شرکت‌های آمریکایی و اروپایی به دلیل «پتانسیل این کشور که تنها منبع بزرگ رشد در جهان پس از همه‌گیری است»، تمرکز بیشتری بر چین خواهند داشت. طبق اطلاعات رسمی، چین که همچنان صادرکننده برتر جهان است، در سال 2020 صادراتش را 3.6 درصد افزایش داد این در حالی است که طبق تخمین‌های سازمان توسعه و تجارت سازمان ملل متحد UNCTAD، تجارت جهانی در سال 2020 به احتمال زیاد 5.6 درصد منقبض شده است. در همین حال، چین احتمالاً عنوان مقصد برتر جهان برای سرمایه‌گذاری خارجی را به دست آورده است زیرا بیش از 129.5 میلیارد دلار از ماه نوامبر سال 2020 در این کشور سرمایه خارجی وارد شده است. این در حالی است که طبق گزارش UNCTAD، جریان‌های مستقیم سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی در سال 2020 در سطح جهانی 30 تا 40 درصد کاهش یافته است. چانگ شو، اقتصاددان ارشد آسیا هم گفت: نه تنها رشد چین، بلکه الگوی رشد آن برای اقتصاد جهانی نیز مهم است. چین همچنان به تلاش خود برای رشد بیشتر به سمت مصرف بیشتر ادامه می‌دهد. برای بقیه جهان، چین علاوه بر نقش تولیدکننده‌ای که مدت‌هاست ایفا می‌کند، به طور فزاینده‌ای به مصرف‌کننده تبدیل خواهد شد. منبع

تصاویر پخش شده از یک تمرین نظامی مربوط به فرماندهی شرقی ارتش چین نشان دهنده استفاده از یک ربات مسلح جدید در نیروی زمینی ارتش چین است. این ربات مجهز به نارنجک انداز بوده و سیستم‌های حس‌گر الکترواپتیکی و فروسرخ نیز مجهز شده است که توان عملیات در شب یا آب و هوای بد را به این سامانه خواهد داد. https://www.aparat.com/v/9U4Ll برای دریافت این ویدیو اینجا کلیک کنید در سال‌های اخیر ارتش چین به صورت کلی و نیروی زمینی چین به صورت خاص به سمت الگوبرداری از مدل غربی در حوزه رزمی رفته و اصولی نظیر سربازان داوطلب حرفه‎ای، استفاده از اتوماسیون در سامانه‌ها به جهت کاهش خدمه مورد نیاز برای بهره‌گیری از سیستم‌ها و توسعه سیستم‌های بدون سرنشین را در دستور کار قرار داده است. با این که بیشتر توجهات در حال حاضر در حوزه بی‌سرنشین‌ها مربوط به آسمان است، اما در بخش زمینی و دریایی نیز اقدامات مهمی در چین و کل دنیا در حال وقوع است. پیش از این نیز پایگاه خبری تحلیلی چین‌نگار به کشف یک شناور زیر آبی در نزدیکی اندونزی اشاره کرده بود که احتمالا متعلق به چین است. تحقیق و نگارش توسط چین‌نگار